ผมไม่รู้หรอกว่าผมเข้าใจถูกหรือผิดจะมีใครเห็นด้วยกับสิ่งที่ผมคิดตอนนี้รึเปล่า?

แต่ผมมั่นใจว่ายังไงระหว่างคำสองคำที่ผมกำลังจะอัพในวันนี้มันต่างกันอย่างแน่นอน...

ผมไม่ได้ขึ้นเล่นในงาน Dir Fest. ... ถูก ... ก็มันออไม่ผ่าน

แต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตโอเว่อร์อะไร และที่สำคัญ...มันไม่เกี่ยว

ผมไปงานเพื่อดูวงดนตรีทุกวงที่ผ่าน ... ซึ่งจะได้โชว์ฝีมือกันในงานนี้

ถึงจะไปไม่ทันดูเลยซักวง(-__-il)

แต่ก็ได้ฟังเกือบครบทุกวง(ขาดไปวงนึง)

เรื่องวงดนตรีผมขอไม่ออกความคิดเห็นหรือคอมเม้นท์ใดๆทั้งสิ้น

เพราะไม่มีโอกาสได้ฟังสดเลย ต้อง Phone In ระหว่างที่แต่ละวงขึ้นเอา

ได้ยินไม่ครบทุกรายละเอียด แค่ซาวนด์โดยรวมเท่านั้น ฉะนั้นผ่าน...

ผมแค่อยากจะบอกในสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกขัดใจไปจนถึง...อะไรก็ช่าง

คำว่า... COPY กับ COVER

สองคำนี้ไม่ได้มีความหมายเดียวกันโดยสิ้นเชิง

แม้ว่ามันจะมีความสัมพันธ์กันอยู่บ้าง แต่อย่าทำให้มันบิดเบือนไปมากกว่านี้เลย

COPY...

คือการทำซ้ำในรูปแบบเดิม เหมือนทุกกระเบียดและรายละเอียด ไร้ความแตกต่าง

COVER...

คือการนำกลับมาทำใหม่ในรูปแบบของคนหรือวงที่นำกลับหรือเลือกมาทำนั่น

ไม่ว่าจะยังคงอยู่บนพื้นฐานเดิมหรือเปลี่ยนไปก็แล้วแต่

งานนี้บอกว่าเป็นงาน COVER ของวงดนตรี

ก็ต้องเป็นความสามารถในการผสมผสานระหว่างงานเพลงต้นฉบับที่เลือกมาเล่นในรูปแบบของตัวเอง

แต่ดูเหมือนว่าลักษณะของงานจะทำให้เข้าใจว่าใครเล่นได้เหมือนแต่งตัวได้เนียนที่สุดมีสิทธิ์มากกว่า

(ก็รู้สึกตงิดๆตั้งแต่ตอนไปออแล้วอ่ะนะ ที่บอกว่า “เล่นให้เหมือนก็พอ”)

ผมไม่ปฏิเสธนะ...ว่าสองคำนี้บางทีมันก็คล้ายกันซะเหลือเกิน

แล้วบางครั้งที่พวกผมเล่นกันเองมันก็ไม่ต่างอะไรกับการ COPY

ก็แค่ดนตรีเพราะนอกนั้นพวกผมก็ยังเป็นตัวของตัวเองอยู่ดี

แต่ถึงยังไงมันก็ไม่ใช่อยู่ดี “เล่นให้เหมือน ในสไตล์ของตัวเอง” แบบนี้เข้าใจรึเปล่า?

ตอนนี้ก็เริ่มงงที่จะอธิบายแล้วเหมือนกัน

แล้วก็รู้สึกว่าการอธิบายอะไรยาวๆแล้วยังหาที่สิ้นสุดในการสื่อสารทางความคิดนี่ไม่ได้

มันจะกลายเป็นเข้าใจผิดไปในที่สุด

สรุปว่างานนี้...ไม่รู้ว่ามันไปหลงประเด็นกันได้ในช่วงไหน ถึงได้กลายเป็นงาน COPY ไป(ในความรู้สึกผม)

ส่วนเรื่องนี้ขอแถม...

ไอ้ MC ของงานนั่นมันอะไร??? ไอ้ผู้ชายคนนั้นน่ะ!!!

ไอ้ถ้อยคำต่ำ “สถุย”(กริยาช่อง 2) ใต้สะดือ สื่อถึงพื้นหลังการทำงานนั่นมันไม่แย่ไปหน่อยรึ?

งานไม่ได้จัดในสถานที่ส่วนตัว ไม่ได้มีแต่เพื่อนหรือคนรู้จักของคุณ

คนมากมายทั้งในงานที่รู้จักไม่รู้จักและที่ผ่านไปมาตรงนั้นให้ความสนใจดู

แต่กลับใช้คำทุเรศๆในที่สาธารณะได้ดีอย่างไม่น่าเชื่อแบบนั้นออกมาได้นี่มันสุดยอดจริงๆ

เข้าใจว่าอยากจัดงานให้ดูเป็นกันเอง...กันเองมาก

“โกนขนตูด” (มันถามผู้หญิงแบบนี้)

“มันทุเรศ” (ตอนให้เด็กๆที่มาในงานย้ายกระเป๋าที่กองไว้ตามหน้าร้านต่างๆ)

“เลียขนจั๊กแร้พี่ก่อน” (มันคุยกับใครอันนี้จำไม่ได้)

เหอะ!! เอาแค่นี้มันก็ไม่น่าได้เป็น MC แล้ว

เหลือจะบรรยาย

...

..

.